Reflectie: Een terugblik uit de toekomst

Mijn toekomst

Iedereen heeft het wel eens gezien. Wanneer je volwassen mensen met een full time baan vraagt naar hun wat de beste tijd van hun leven was zeggen de meeste hetzelfde. De meeste zullen zeggen dat het gaat om hun studententijd, ze zullen vertellen over de vrijheid die ze hadden, de vrije tijd, de zelfontdekking, nieuwe vrienden maken, een gebrek aan verantwoordelijkheden,een nostalgisch gevoel en de veranderingen in hun leven. En daar hebben ze meer dan gelijk in om dat te zeggen. Om nog een persoonlijke blog te schrijven heb ik ervoor gekozen om terug te reflecteren op mijn keuzes dit jaar en ervaringen die ik heb meegemaakt om een kijkje te nemen waar ik ga eindigen in mijn carrière en hoe ik verwacht dat ik ga terugblikken op mijn periode als student door antwoorden te vergelijken en te voorspellen tegenover mijn afgelopen studiejaar. En ik wil vooral ook andere inspireren om na te denken over hoe je toekomstige zelf gaat terugkijken op jou.

In dit jaar van de studie heb ik veel meegemaakt. Over mijn studentenvereniging ervaring zal ik niet meer uitgebreid gaan praten aangezien dit in de andere persoonlijke blog is besproken. Ik zal het echter wel gebruiken bij sommige antwoorden omdat het wel een groot deel is van mijn ervaringen maar het zal kort maar krachtig blijven in die gevallen. Verder zal ik veel ingaan op wat mij naar mijn mening emotioneel veel heeft gedaan. Dit is dus echt een persoonlijke reflectieblog die gaat over hoe ik denk dat ik later op mijzelf terug ga kijken en hoe ik hopelijk trots zal zijn om de persoon die ik mijzelf heb gemaakt.Dus om te beginnen het eerste antwoord;

De vrijheid.

Over vrijheid heb ik dit jaar veel te vertellen. Ik denk dat dit misschien direct ook wel het grootste antwoord is. Ik heb op oneindig veel manieren al ervaren wat echte vrijheid als student betekent en hoe dit soms begrensd kan voelen. Ik heb verschillende voorbeelden hiervoor.

Mijn eerste gaat over op mijzelf wonen. Ik ben in de vorige persoonlijke blog al aardig ver op in gegaan maar als het gaat om vrijheid kan je nergens beter beginnen. Op jezelf wonen is de ultieme manier van spontane vrijheid. Het volledig in hand hebben van je agenda, planning en leven in het algemeen. Dit begint bij iets kleins als je eigen eten kiezen, en hoelaat je gaat eten tot het doen van de grote huistaken. Ik heb hier erg van genoten maar helaas kwam hier een einde aan. Toen mijn onderhuur eindigde moest ik terug bij mijn ouders gaan wonen en die leven op een heel ander schema. Hoe ik vaak avond at om een uur of 8 eten mijn ouders vaak eerder om 5 uur of half 6 in de avond. Ook was ik vaak de enige in mijn huis die om bepaalde tijden wakker was omdat ik uit leiden nog naar Rotterdam moest, dit betekende dat ik alles in die tijd voor mezelf had. Maar toen ik weer thuis kwam te wonen was in de vroege ochtend het hele huis actief. Wat elke student verder wel zou zeggen van weer thuis wonen is dat het geweldig is dat je was weer gedaan wordt.Wat voor mij verder een betekenis was in vrijheid is hoe vrij je bent om te doen en laten wat je wilt zolang je maar een beetje normaal blijft gedragen. Mijn ouders hebben gewerkt dat ik een stuk volwassener was geworden en sindsdien zitten ze ook een stuk minder op mijn rug als het gaat om studie. Dit komt verder mede doordat ik op studie vorig jaar en gedurende dit jaar heb laten zien dat ik alles zelf fatsoenlijk tot een einde kan laten brengen en dat ik ook met stage en een nieuwe baan alles zelf heb geregeld in tegenstelling tot hoe ik voor studie was met verantwoordelijkheid.

De vrije tijd.

Als ik kijk naar vrije tijd is het iets dat je vaak hoort bij vrije tijd. Vooral mensen die full time werken hebben het over hebben van vrije tijd tijdens hun studententijd, maar ik merk dat ik hier wat minder van terugzie. Als ik kijk naar mijn gemiddelde week bestaat die uit een strak schema dat bestaat uit reizen, lesuren, zelfstandige studie en werk. Deze vier op zich maken mijn week niet druk maar als ik mijn sociale wensen er bij haal en mijn sociale vaste afspraken van het zitten bij een studentenvereniging zitten mijn weken vol. De enige echte vrije tijd die ik heb in een week gaat vaak uit aan mijn zelfstandige studie. Ik zou graag denken dat ik hier laten hetzelfde op terugkijk. Ik denk namelijk dat zodat ik een full-time baan heb dat ik niet veel andere verplichtingen heb. Verder denk ik graag dat ik een echte werkplek heb gevonden waar ik van kan genieten waardoor het ook minder als werk voelt zoals studie vaak een last voelt in plaats van iets waar ik naar uit kijk.

Zelfontdekking

Als ik kijk naar zelf ontdekking is dit iets waar ik mij zelf wat minder in terug ga zien. Ik ben zelfstandiger geworden, daar ben ik zeker van. Maar ik denk niet dat ik echt ben veranderd in deze tijd tot nu toe, als ik naar mijzelf kijk zie ik vooral dezelfde waarden terug zie die ik belangrijk vind en ook een jaar geleden al belangrijk vond. Wat ik echter wel vind van mijn zelfontdekking is waardering voor goede doelen. Bij een studentenvereniging word veel gedaan met goede doelen maar ook met studie heb ik veel gewerkt met goede doelen. Ik merk dat dit toch wat los heeft gemaakt. Ik kan dan ook trots zeggen dat ik stage ga lopen bij de Nederlandse Hartstichting. Ik kan niet wachten om te leren hoe business to business communicatie in de echte wereld verloopt en om te helpen evenementen op te zetten die naar verwachting bijna een miljoen euro gaan binnenhalen.

Nieuwe vrienden maken

Mijn studententijd in Leiden is tot nu toe zonder twijfel een van de leukere tijden van mijn leven als het gaat om de mensen die ik heb leren kennen. In een stad als Leiden is er veel te doen, terrassen aan de grachten, in een cafe zitten in een van de vele zijstraatjes en dan moet er natuurlijk gekeken worden naar de levendige studentencultuur die wij hier hebben om oneindig veel vriendschappen te sluiten. Voor mij vond ik de meeste vriendschappen waarvan ik denk dat ze mij lang gaan helpen via drie plekken gevonden. Deze plekken zijn voor mij de studentenvereniging, mijn voormalige werkplek restaurant Scarlatti en in de toekomst hopelijk mijn nieuwe werkplek City Hall.

Toen ik koos om mijn leven te verplaatsen naar Leiden kende ik wel veel mensen maar om te zeggen dat ik er echt veel vrienden had was een overstatement. Alles was aan het begin van dit studiejaar nieuw; de stad, de mensen en de vrijheid. Al snel besloot ik mij aan te sluiten bij de studentenvereniging zoals ik in de vorige blog ook al duidelijk maakt. Tijdens de kennismakingstijd, dispuutsactiviteiten, borrels, verenigingsactiviteiten en de commissievergadering groeiden mijn aantal contacten en het aantal vrienden dat ik maakte groeide even snel. Het mooie is namelijk dat iedereen in hetzelfde schuitje zat en dat betekent dat iedereen even open staat voor vrienden. Maar deze nieuwe vrienden hielpen ook met studie. De hoeveelheid uren die ik met vrienden in de UB heb gezeten.

Ik verwacht dat ik later terug ga kijken naar deze tijd op een hele goede manier als het gaat om vrienden maken. Ik hoor vaker en zie vaak nu in mijn omgeving dat de vrienden die je op deze leeftijd maakt er voor de rest van je leven zullen blijven.

Gebrek aan verantwoordelijkheden.

Een van de mooiere aspecten van mijn studententijd die ik altijd zal herinneren denk ik is het gebrek aan echte verantwoordelijkheden. Natuurlijk zijn er deadlines, tentamen, werk en nog wat andere dingen die zo nu en dan wat stress veroorzaken maar in vergelijking met de werkende nederlander weet ik dat dit als een periode gaat voelen als een tijd met een minimaal aantal verantwoordelijkheden. Het is echt een tijd waarin er andere prioriteiten zijn in mijn ogen die belangrijker zijn in het grote plaatje later als je ouder bent.

Ik hoef niet druk te maken over een fulltime baan, een hypotheek, kinderen of lange werkdagen. De meeste dagen beginnen met een colleges en gaan daarna over in borrelen met vrienden om nog even stoom af te blazen. Even een koffie doen met vrienden, een middagje op het terras of tot laat studeren in de UB. Het gaat er gewoon over dat jij en je ontwikkeling als persoon in de kern staat van wat je doet omdat je professionele zelf en Cv niet alleen moet groeien maar jij daar als persoon ook bij hoort.

Daarnaast is financiële last soms wel lastiger. Geld is iets dat weinig binnenkomt maar er maar al te makkelijk uit gaat. Tot nu toe is er nooit teveel van geweest maar wel altijd genoeg om van kunnen te lachen met vrienden.

Een nostalgisch gevoel

Als later terugblikken op dit specifieke jaar ga ik natuurlijk niet kijken naar welk jaar het was waarin dit allemaal is gebeurd maar gewoon naar deze periode van mijn leven. Ik denk wel dat ik later ga terugblikken op deze tijd met een glimlach. Ik zal denken aan de goede vrienden die ik heb gemaakt, en tegen die tijd hopelijk nog heb, en ik zal denken aan hoe anders ik ben als persoon en hoever ik ben gekomen tegen die tijd. Ik ben over het algemeen altijd wel een persoon geweest die graag terugblikt naar het verleden met een lach en ik kan niet wachten tot ik dat over deze tijd zal doen. Ik ben van mening dat ik in deze tijd van mijn leven iets aan het neerzetten ben waar ik later met trots op terug kan kijken, van relaties die ik heb gevonden, vrienden die ik heb gemaakt, een geweldige stageplek heb kunnen vinden en andere grote stappen waarvan ik geloof dat ze de komende tijd nog op mijn pad gaan komen.

Conclusie

Ik denk dat ik dit jaar in mijzelf heb gevonden en wat ik wil gaan doen. Ik wil wat goeds doen. Ik ben erachter gekomen hoe geweldig ik het vind om mensen te helpen en om iemands dag toch een stukje beter te maken. Ik denk niet dat ik hier later in zal eindigen als het gaat om definitief werk maar voor mijn stage heb ik dit wel zeker als doel. Hoewel dit misschien niet snel terug te zien is in deze blog wil ik het graag toch in de conclusie zetten omdat het iets dat ik door middel van mijn persoonlijke ontwikkeling dit jaar heb gevonden, en dat is iets waar ik nu trots op ben en waar ik later nog steeds trots op zal zijn. Maar als ik dit terug moet nemen naar wat mij dit heeft geleerd op een werkvlak zou ik toch moeten zeggen dat het juist waarderen van aspecten toch wel het belangrijkste is. En dit mag vaag klinken maar ik ben gaan inzien dit jaar dat sommige dingen er in het grote plaatje niet toe doen. Ik heb hiermee gezorgd dat ik mijn stress een stuk minder maar ook beter omga met prioriteiten. Mijn ultieme conclusie voor deze verandering is mijn stage bij de hartstichting want hun waarden komen er overheen met degene die ik heb meegekregen dit jaar.

Call to action

Ik denk dat ik niemand er van hoef te overtuigen om te gaan genieten van je studententijd. Dit lijkt mij iets waar iedereen het altijd iets te makkelijk van heeft. Maar ik wil toch graag iedereen even de vriendelijke reminder te geven dat je soms even stil moet kunnen staan over hoe jij bent verandert. En zoals ik vorig jaar moest doen, even jezelf in check houden door even goed te reflecteren op je algemene houding en gedrag om te kijken of jij de persoon gaat worden waar een toekomstige zelf tevreden op terug kan kijken en met een goed nostalgisch gevoel, zoals ik later wil hebben, met trots kan zeggen dat je op jongere leeftijd al een persoon van principe en waarde was waar jij achter staat.